MARSZAŁEK WOJEWÓDZTWA POMORSKIEGO – MIECZYSŁAW STRUK
Jesteśmy otwarci na absorpcję Państwa znakomitych doświadczeń, ponieważ jesteśmy głęboko przekonani, że w kwestii edukacji mamy przed sobą wiele do zrobienia. Ta konferencja to spotkanie ludzi z kilku krajów. Ludzi, którzy wspólnie zastanawiają się nad modelem i kondycją współczesnej edukacji kulturalnej. Dziedziny, która dzisiaj potrzebuje próby zdefiniowania na nowo: Co to jest edukacja kulturalna? Dla Kogo? Jakie metody stosować w edukacji kulturalnej? Edukacja kulturalna to dziedzina, która ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju cywilizacyjnego społeczeństwa. Jawi się tutaj kilka pytań o znaczeniu fundamentalnym.
1/ Kto powinien zajmować się edukacją kulturalną? – Rodzina? Szkoła? Instytucje kultury? Kościół? Organizacje pozarządowe? Media? A może wszyscy razem?
2/Kto powinien być adresatem edukacji: dzieci? Młodzież? Ludzie dorośli?, a może ludzie starsi, a może określone grupy społeczne?
3/ Czym ma się zająć edukacja kulturalna? Pomaganiem w przyswajaniu kanonu kultury wysokiej? (o ile w ogóle taki kanon istnieje), szeroko pojętą socjalizacją, czy też może skutecznym nauczaniem młodych i nie tylko ludzi uczestnictwa w kulturze wysokiej?
4/Gdybyśmy sięgnęli do badań, które w ostatnim czasie w Polsce zostały przeprowadzone na temat uczestnictwa w kulturze, to one rzeczywiście budzą niepokój. Tylko około połowy Polaków w ciągu roku przeczyta książkę. Tylko 2% społeczeństwa pójdzie do opery. Tylko 11% pójdzie do teatru, choć tutaj te 11% wydaje się wartością zawyżoną. Potrzeby kulturalne określane są w sposób bardzo mglisty i niejasny. Nie potrafimy na ogół sami ocenić, czego w aspekcie udziału w kulturze oczekujemy. I czy takie uczestnictwo jest komuś do czegoś potrzebne? Niestety edukacja kulturalna nie jest w zasięgu zainteresowania twórców strategii rozwojowej naszego kraju. Konstatujemy to na podstawie dokumentów strategicznych, które są przedkładane regionom i społeczeństwu do konsultacji. Sama kultura jest traktowana jako element towarzyszący rozwojowi turystyki, ewentualnie koło zamachowe gospodarki a nie jako element kształceniowy, uwrażliwiający, czy także kształcący. Nikt nie dyskutuje o potrzebie nauczania matematyki, czy innych przedmiotów ścisłych, choć ostatnie informacje o obowiązkowej matematyce na maturze taką dyskusję wokół matematyki wywołują. Ale przedmioty humanistyczne traktowane są w opinii wielu po prostu po macoszemu. Mimo, że brak odpowiedniej edukacji humanistycznej od najwcześniejszych lat rzutuje na poziom całego społeczeństwa dorosłego. A przecież poziom wykształcenia ma wpływ na odbiór kultury.
Dla naszego województwa ważne jest tworzenie warunków do edukacji kulturalnej na różnych polach, choć narzędzia samorządu są dość ograniczone. Mam nadzieję, że o tym także będzie mowa i dyskusja podczas spotkań, kiedy będziemy identyfikować rolę samorządów wszystkich szczebli, ale też i jednostek kultury podległych samorządom. Działalność instytucji kultury, które oprócz aktywności podstawowej samej w sobie edukującej zajmują się działalnością edukacyjną, a więc lekcje teatralne, operowe, muzealne, warsztaty itd. Konkursy grantowe, które także nastawione są na projekty edukacyjne to także jedna z form interwencji władz publicznych stosowanych w naszym regionie. I otwarcie na różne podmioty współpracy prowadzącymi działalność edukacyjną.